المُجَرَّف - [ جرف ] : تهيدستى كه روزگار دارائى او را از دستش گرفته است . المِجْرَفَة - [ جرف ] : بيل ، مرادف ( المِجْرَف ) است . المُجْرِم - [ جرم ] : گناهكار ، بزهكار ، كسى كه مرتكب جرمى باشد ؛ « المُجْرِمُ العائِد » : بزهكارى كه مجدداً مرتكب جرم اوليه كه بدان محكوم شده است باشد . المُجَرَّمَة - [ جرم ] : « سنةٌ مُجَرَّمَة » : يكسال كامل و تمام . المَجْروح - ج مَجَاريح [ جرح ] : زخمى . المَجْرُود - [ جرد ] : باركش آهنى كه بر روى آن زباله جمع مىكنند ، دستگاه آهنى كه با آن آتش حمل مىكنند ؛ « فلانٌ مجرودٌ على السّفر » : فلانى به سفر باز مىگردد . المَجْرُور - [ جرّ ] . مفع ، هر اسمى كه قبل از آن حرف جر آمده باشد ، - ج مَجَارير : ؟ ؟ ؟ گو ، مجراى فاضل آب . المَجْرُوش - [ جرش ] : چيز نيم كوبيده ، بلغور . المَجْرُوم - [ جرم ] : اسم مفعول است ؛ « اللَّحْم المَجْروم » : يك قطعه گوشت ، و در زبان متداول به معناى لاغر است . المُجْرِي - [ جرو ] : سگ توله . المُجِريَة - [ جرو ] : سگ به همراه توله هايش . المِجَزّ - [ جزّ ] : ابزار قطع و بريدن . المِجْزَاع - ج مَجَازِيع [ جزع ] : كسى كه بسيار زارى كند . المُجْزَأ - [ جزأ ] : مرادف ( الْمَجْزَأ ) است . المَجْزَأ - [ جزأ ] : بىنيازى از چيزى . المُجْزِئ - [ جزأ ] من الطعام : غذاى كافى و سير كننده . المُجْزَأَة - [ جزأ ] : مرادف ( الْمَجْزَأ ) است . المَجْزَأة - [ جزأ ] : مرادف ( الْمَجْزَأ ) است . المَجْزِر - ج مَجَازِر [ جزر ] : كشتارگاه ( سلاخخانه ) . المَجْزَرَة - [ جزر ] : جنگ و ستيز و كشتار . المُجَزَّع - [ جزع ] : به شكل سنگ مرمر ، آنچه كه در آن سياهى و سفيدى باشد ، - مِنَ الأَحْواض : حوضى كه در آن آب كمى مانده باشد ، - مِن الرّطب : خرمائي كه نيم آن رسيده باشد . المِجْزَفَة - ج مَجَازِف [ جزف ] : تور ماهيگيرى . مَجَّسَ - تَمْجِيساً [ مجس ] ه : او را زردشتى كرد . المَجَسّ - [ جسّ ] : موضع لمس كردن ؛ « خَشِنُ الْمَجَسّ » زِبر ، سينه ، موضعيكه پزشك نبض بيمار را با انگشتان خود بررسى مىكند . المِجَسّ - - [ جسّ ] ( طب ) : در پزشكى به معناى ابزارى است كه با آن گودى زخم را مىسنجند . المَجَسَّة - - ج مَجَاسّ [ جسّ ] : مرادف ( المَجَسّ ) است ، جائى كه پزشك با انگشتان خود نبض را بررسى مىكند ؛ « مَجَسَّتُه حارَّةٌ » : نبض او داغ است . المِجَسَّة - ج مَجَاسّ و مِجَسَّات [ جسّ ] : دستگاه كنترل نبض . المِجْسَد - [ جسد ] : زير پوش ، عرقگير . المُجَسَّم - [ جسم ] : آنچه كه داراى طول و عرض و عمق باشد ، عدد حاصل از ضرب طول در عرض و عمق ( ارتفاع ) ؛ « الفِلْم المُجَسَّم » : فيلمى كه در آن دو چهره بيك شكل مجسم ظاهر شود . المُجَسَّمَة - [ جسم ] : مؤنث ( المُجَسَّم ) است ؛ « الخريطةُ المُجَسَّمَة » : نقشهء برجستهء جغرافيائى . المِجَشّ - [ جشّ ] : آسياب براى كوبيدن پوست گندم . المِجَشَّة - [ جشّ ] : مرادف ( المِجَشّ ) است . المَجْشُوش - [ جشّ ] : كوبيده گندم كه نرم نباشد . المُجَعَّد - [ جعد ] : چيندار و پيچيده . المِجْفَال - [ جفل ] : « رِيحٌ مِجْفالٌ » : باد تند كه ابرها را ببرد . المِجْفَالَة - [ جفل ] : « رِيحٌ مِجْفالة » : مرادف ( المِجْفَال ) است . المُجَفَّف - [ جفّ ] : خشك شده ، چيزى كه آب آن گرفته شده باشد . المُجَفَّفات - [ جفّ ] : خشكبار و سبزى خشك . المَجْفِل - [ جفل ] : « ريحٌ مَجْفِلٌ » : مرادف ( المِجْفَال ) است . مَجَلَ - - مَجْلًا و مُجُولًا تْ يَدُه : در اثر كار دست او پينه بست و تاول زد و در آن آبله پديد آمد . مَجِلَ - - مَجَلًا تْ يَدُه : مرادف ( مَجَلَ ) است . المَجْل - مص ، به معناى آبي است كه ميان پوست و گوشت در اثر كثرت كار پديد آيد . المَجْلَى - ج مَجَالٍ [ جلو ] : پيشانى ، دستگاه سفيد گرى ظرفهاى مسي و مانند آن . المِجْلَاد - ج مَجَالِيد [ جلد ] : تازيانه و شلاق . المَجْلَبة - [ جلب ] : آنچه كه موجب آوردن چيزى شود ، وسيلهء جلب و حاضر كردن چيزى . المَجْلَة - ج مِجَال و مَجْل [ مجل ] : تاول كه در اثر كار سخت يا آتش پديد مىآيد . المَجَلَّة - [ جلّ ] : مجلَّه ، دفترچه ، كتابچه ؛ « الْمَجَلَّة الأُسْبوعيَّة » : مجلهء هفتگى ؛ « الْمَجَلَّة الشهريَّة » : مجلهء ماهانه ، ماهنامه ؛ « مَجَلَّةُ الأَحكام » : كتاب قانون ، مجموعهء قوانين . المُجَلْجِل - [ جلجل ] : آقاى نيرومند ، كسى كه داراى صداى بلند است ، ابرى كه بهمراه باران رعد دارد . المَجْلَخ - [ جلخ ] : دستگاه چاقوتيزكنى . المُجَلَّخ - [ جلخ ] : چاقوتيزكن . المِجْلَد - - ج مَجَالِد [ جلد ] : تازيانه ، قطعه پوستى كه زن داغديده بر صورت خود مىزده است . المُجَلَّد - [ جلد ] : يك جزو از كتابى كه داراى جزوه هاست ، نوشتهء كتاب ، كتاب جلد شده ؛ ج مُجَلَّدات ؛ « عَظْمٌ مُجَلَّد » استخوانى كه فقط پوستى بر روى آن مانده باشد ؛ « فَرَسٌ مُجَلَّدٌ » : اسبى كه از شلاق